»Publicaciones»Libros»El año que volví a ser salvajemente humana»El año que volví a ser salvajemente humana · polski

El año que volví a ser salvajemente humana · polski

Okładka książki «El año que volví a ser salvajemente humana», Rocío Carmona, wydanej przez Kōan

Książka Rocío Carmona

El año que volví a ser salvajemente humana

Rok, w którym znów stałam się dziko ludzka

Rocío Carmona · Kōan Libros, 2026

Dwanaście miesięcy w laboratorium bioenergetyki Trika, opowiedziane miesiąc po miesiącu przez tę, która je przeżyła.

23 października 2026 · La Central del Raval, Barcelona

Prezentacja

Zobacz na YouTube →

23 października 2026 roku zaprezentowaliśmy książkę w ogrodzie La Central del Raval w Barcelonie. Wieczór otworzyły jej wydawczynie z Kōan, Eva Congil i Fernanda Ares, a Fernanda przeczytała fragment. Potem Rocío i Vicen Montserrat rozmawiali o książce i o roku, który opisuje: o pragnieniu, które kazało jej wrócić, o ciele, które czuje, o pancerzu, o plemieniu, o kobietach z jej rodziny, o spirali. Na koniec głos zabrała publiczność.

Książka na drewnianym stole, obok numeru Qué Leer z Rocío Carmona na okładce
Książka i październikowy numer Qué Leer.

Książka

Bywają ciche zawalenia. Po bolesnym i chaotycznym zakończeniu związku, po przeprowadzce, w czasie gdy próbuje odbudować swoje codzienne rytuały, w życiu Rocío zadomawia się uporczywe poczucie emocjonalnego znieczulenia: straciła smak życia. Wszystko wydaje jej się mdłe, szare, takie samo.

Aż pod koniec lata niemal przypadkowe zaproszenie na zajęcia z bioenergetyki w Barcelonie otwiera drzwi, których od dawna szukała, nie wiedząc o tym. Dzieje się tam coś, czego jeszcze nie umie wyjaśnić: pierwszy raz od dawna czuje, że życie znów krąży w niej, jakby ta szklanka świeżej wody odsłoniła przed nią dawne pragnienie.

To dziennik dwunastu miesięcy, które nastąpiły potem. Od września do sierpnia, miesiąc po miesiącu, Rocío opowiada, jak zaczyna wychodzić na powierzchnię wszystko, co tak długo leżało pogrzebane. Ciało przemawia w płaczu, który przychodzi bez zapowiedzi, w oddechu, który się poszerza, w gniewie, który znajduje swoje miejsce, w pragnieniu, które wraca. A także w tym, na co najtrudniej patrzeć: w sposobach, w jakie się porzucała, dostosowywała do innych i ignorowała własne granice.

Bez recept i doskonałych rozwiązań to intymna kronika o żałobie, o ciele i o powolnym odzyskiwaniu zdolności odczuwania. Historia kobiety, która po tym, jak się zagubiła, zaczyna odkrywać inny sposób bycia żywą.

Autorka
Rocío Carmona
Wydawnictwo
Kōan Libros, 2026
Format
176 stron, miękka oprawa

Prasa, radio i wideo

Co dotąd ukazało się

Od najnowszych do najstarszych.

2026
Radio

Onda Cero

«La Rosa de los Vientos», sekcja «La noche oscura» · wywiad na 23 minuty

«W gruncie rzeczy to bardzo proste: wrócić do nas samych».
Posłuchaj wywiadu →
Rocío Carmona na zdjęciu z wywiadu w Onda Cero
Zdjęcie: Onda Cero.
2026
Prasa

Cuerpomente

Wywiad przeprowadziła Elisabet Silvestre

«Kiedy zakręcasz zawór bólu, zakręcasz też zawór przyjemności. Nie możesz wybrać, że przestaniesz czuć tylko jeden rodzaj rzeczy».
Przeczytaj wywiad →
Rocío Carmona w wywiadzie dla Cuerpomente, z cytatem «Kiedy zakręcasz zawór bólu, zakręcasz też zawór przyjemności»Cytat z wywiadu: «Po zakończeniu pierwszych zajęć w szkole Trika poczułam się pełna, szczęśliwa, połączona»
2026
Wideo

YouTube

Premiera prezentacji i transmisja na żywo z Rocío

Cała prezentacja, pokazana premierowo na kanale, z Rocío na żywo na czacie.

Zobacz premierę →
Rocío Carmona i Vicen Montserrat podczas prezentacji, na miniaturze wideo
2026
Podcast

Revista Tú Mismo

Wywiad wideo, 44 minuty, na ich kanale na YouTubie

Jak wyjść ze znieczulenia emocjonalnego i znów stać się własnym domem.

Zobacz wywiad →

5 lis · fragment na Instagramie: «Czy prawdziwa transformacja jest drogą wyłącznie indywidualną, czy nie?» Zobacz rolkę →

Miniatura wywiadu z Rocío Carmona na kanale magazynu Tú Mismo
Zdjęcie: Tú Mismo.
2026
Prezentacja

La Central del Raval

Prezentacja książki w Barcelonie

Rocío, Vicen i wydawczynie z Kōan w ogrodzie księgarni. To wideo powyżej.

Zobacz prezentację ↑
Plakat prezentacji książki, 23 października 2026, La Central del Raval
2026
Prasa

Qué Leer

Okładka i wywiad

«Ciało też ma swoją historię».

Rocío opowiada, jak trafiła na swoją pierwszą sesję w Trika, dość sceptyczna i zmęczona szukaniem odpowiedzi, i jak wyszła na ulicę, czując powiew na skórze, «jakby ktoś znów podłączył mnie do prądu życia».

Okładka magazynu Qué Leer, numer 331: «El cuerpo de Rocío Carmona»

Co o niej mówią

«Piękne ćwiczenie szczerości w poszukiwaniu osobistej istoty: delikatna nagość „ja”, które szuka zrozumienia siebie aż po najwyższe odkrycie, kim się jest; aż po przejście od widza do bohatera własnego życia».

Toni Montesinos, pisarz i krytyk literacki

«Rocío zrobiła to, co najtrudniejsze: ubrała w słowa — słowa, które się czuje — to, co sądziliśmy, że można tylko przeżyć. Czytając ją, ma się ochotę znów być dziko ludzkimi».

Vicen Montserrat, założyciel Centro Trika

Gdzie upłynął ten rok

Trika

Rok, o którym opowiada książka, upłynął w laboratorium Trika w Barcelonie: w grupie, która spotyka się co tydzień, by pracować z całym organizmem, z perspektywy bioenergetyki i tantry niedualnej. Nie trzeba w nic wierzyć. Wystarczy przyjść i zobaczyć, co się wydarzy.

Ta strona jest częścią Salvajemente humanos, drzwi, którymi wchodzi się do Trika.