
Het boek van Rocío Carmona
El año que volví a ser salvajemente humana
Het jaar waarin ik weer wild menselijk werd
Rocío Carmona · Kōan Libros, 2026
Twaalf maanden in het bio-energetica-laboratorium van Trika, maand voor maand verteld door wie ze beleefde.
23 oktober 2026 · La Central del Raval, Barcelona
De presentatie
Op 23 oktober 2026 presenteerden we het boek in de tuin van La Central del Raval in Barcelona. De middag werd geopend door haar uitgeefsters van Kōan, Eva Congil en Fernanda Ares, en Fernanda las een fragment voor. Daarna spraken Rocío en Vicen Montserrat over het boek en over het jaar dat het vertelt: de dorst die haar deed terugkeren, het lichaam dat voelt, het pantser, de stam, de vrouwen van haar familie, de spiraal. Aan het eind kwam het publiek aan het woord.

Het boek
Er bestaan stille instortingen. Na het pijnlijke, verwarrende einde van een relatie, na een verhuizing en terwijl ze haar routines probeert te herstellen, nestelt zich een hardnekkig gevoel van emotionele verdoving in Rocío’s leven: ze is de smaak voor het leven kwijt. Alles smaakt haar flauw, grijs, hetzelfde.
Tot een bijna terloopse uitnodiging voor een les bio-energetica in Barcelona, aan het einde van de zomer, een deur opent waar ze al lang naar zocht zonder het te weten. Daar gebeurt iets wat ze nog niet kan verklaren: voor het eerst in lange tijd voelt ze dat het leven weer in haar stroomt, alsof dat glas fris water een oeroude dorst in haar aan het licht bracht.
Dit is het dagboek van de twaalf maanden die volgden. Van september tot augustus vertelt Rocío maand na maand hoe alles wat zo lang begraven was gebleven aan de oppervlakte begint te komen. Het lichaam spreekt in het huilen dat zonder waarschuwing komt, in de ademhaling die ruimer wordt, in de woede die haar plek vindt, in het verlangen dat terugkeert. En ook in wat het moeilijkst is om te bekijken: de manieren waarop ze zichzelf had verlaten, zich aan anderen had aangepast en haar eigen grenzen had genegeerd.
Zonder formules of perfecte afloop is het een intieme kroniek over rouw, het lichaam en het langzame herstel van het vermogen om te voelen. Het verhaal van een vrouw die, nadat ze verdwaald was, een andere manier van levend zijn begint te ontdekken.
- Auteur
- Rocío Carmona
- Uitgeverij
- Kōan Libros, 2026
- Formaat
- 176 pagina’s, paperback
Pers, radio en video
Wat er tot nu toe verschenen is
Van meest recent naar oudst.
Onda Cero
„La Rosa de los Vientos”, rubriek „La noche oscura” · interview van 23 minuten
„Eigenlijk is het heel eenvoudig: terugkeren naar onszelf.”Luister naar het interview →

Diari de Girona
Interview door Albert Soler in „Contracorrent”
„Ik werd een mens die gewoon functioneerde.”


Cuerpomente
Interview door Elisabet Silvestre
„Als je de hoofdkraan van de pijn dichtdraait, draai je ook die van het genot dicht. Je kunt niet kiezen om slechts één soort dingen niet meer te voelen.”Lees het interview →


YouTube
Première van de presentatie en livechat met Rocío
De hele presentatie, in première op het kanaal, met Rocío live in de chat.
Bekijk de première →
Revista Tú Mismo
Video-interview, 44 minuten, op hun YouTube-kanaal
Hoe je uit de emotionele verdoving komt en weer je eigen thuis wordt.
Bekijk het interview →5 nov · een fragment op Instagram: „Is echte transformatie wel of niet een strikt individueel pad?” Bekijk de reel →

La Central del Raval
De presentatie van het boek, in Barcelona
Rocío, Vicen en de uitgeefsters van Kōan, in de tuin van de boekhandel. Het is de video hierboven.
Bekijk de presentatie ↑
Qué Leer
Omslag en interview
„Ook het lichaam heeft een geschiedenis.”
Rocío vertelt hoe ze, nogal sceptisch en moe van het zoeken naar antwoorden, bij haar eerste sessie bij Trika kwam, en hoe ze de straat op stapte met de bries op haar huid, „alsof iemand me weer had aangesloten op de stroom van het leven”.

Wat ze zeggen
„Een prachtige oefening in oprechtheid op zoek naar de persoonlijke essentie: tedere naaktheid van het ik dat zichzelf wil begrijpen, tot de allerhoogste ontdekking te weten wie je bent; tot je van toeschouwer protagonist van je eigen leven wordt.”
„Rocío heeft het moeilijkste gedaan: in woorden vatten —woorden die je voelt— wat we dachten dat alleen te leven viel. Haar lezen geeft zin om weer wild menselijk te zijn.”
Waar het jaar plaatsvond
Trika
Het jaar waarover het boek vertelt, speelde zich af in het laboratorium van Trika in Barcelona: een groep die elke week samenkomt om met het hele organisme te werken, vanuit de bio-energetica en de niet-duale tantra. Je hoeft nergens in te geloven. Het volstaat om te komen en te zien wat er gebeurt.
Deze pagina maakt deel uit van Salvajemente humanos, de deuren waardoor je Trika binnenkomt.
